Op maandagmorgen 29 juni vertrokken wij om7 uur al vanuit Ens om 3 dagen op kamp te gaan naar Schiermonnikoog. Al heel snel waren we in Lauwersoog  en om half tien voeren we met de veerboot over. Onderweg zagen wij bij één van de laatste zandbanken al de eerste zeehond!  Na drie kwartier varen konden zetten wij onze voeten op de bodem van Schiermonnikoog.

Daarna nog een lange wandeling en toen waren we dan eindelijk op kampeerboerderij ‘Eureca.’ Natuurlijk wilden we eerst onze kamers zien! Nadat we iets hadden gedronken, zijn we naar de fietsverhuur ‘Soepboer’ gegaan. Nadat we allemaal een fiets hadden gekregen reden we richting het strand, want het was super mooi en warm weer. Ook stond het bezoekerscentrum nog op het programma. Hier werd ons alles over het wadleven uitgelegd. Intussen hadden we van al deze belevenissen trek gekregen en gingen we terug naar de boerderij om te eten en te douchen. Op het menu stond macaroni en dat was smullen. Toen het eten wat gezakt was, werd er een vossenjacht gehouden, waarbij het nog best moeilijk was om de ‘vossen’ te vinden. Aan het einde van de eerste dag kwam dan eindelijk de dropping, waar iedereen lang naar had uitgekeken! Met een blinddoek voor werd je achter op de fiets ergens op het eiland gedropt. Gelukkig vond iedereen de weg naar de boerderij veilig terug.

De volgende dag was iedereen weer vroeg op, want we gingen wadlopen. Allemaal hadden we onze oude kleren aangetrokken, ontbeten en toen op de fiets naar het Wad, waar gids Bart al op ons stond te wachten. Hij heeft ons van alles verteld over de dieren en de planten op het Wad. Af en toe zakten we behoorlijk weg in het slib, maar uiteindelijk hebben we erg genoten. Toen we terugkwamen op de boerderij werden we door meester Freerk afgespoten tot er geen korreltje zand meer te zien was. ’s Middags hebben we heerlijk gezwommen in de zee. Ook ’s avonds stond er weer een heerlijke maaltijd op tafel; aardappelen, boontjes, doperwten, appelmoes, maïs en een toetje na. Na het eten hebben we een kampvuur gemaakt op het strand en de stemming zat er goed in. Ondanks de stevige wind lukte het ons om op het vuur broodjes en spekjes te roosteren., mmmmm. Voordat we gingen slapen zijn we nog naar de bunker geweest.

In de bunker was het erg donker, maar samen vonden we de weg terug.

Helaas, de laatste dag alweer. We begonnen de dag met een zonnige fietstocht door de kwelders, waar we ook onze lunch hebben opgegeten. Daarna vervolgen we onze fietstocht naar Vredenhof, een begraafplaats waar drenkelingen uit de Eerste en Tweede Wereldoorlog zijn begraven. Op Vredenhof hebben we rustig rondgelopen en de graven bekeken. 

Na al deze indrukken hadden we ook nog tijd om naar het strand te gaan, om voor de laatste keer lekker te gaan zwemmen en zonnen. Aan het einde van de middag brachten we de fietsen terug en gingen we een patatje eten en iedereen kreeg een ijsje. Hierdoor hadden we genoeg energie om terug te lopen na de verboot. De boot vertrok om half zeven en kwart over zeven waren we op Lauwersoog. Daar stonden de auto’s al klaar om ons terug te brengen naar Ens. Terug in Ens hadden we eerst als traditie twee rondjes al toeterend rondom de school gereden. Gelukkig stonden de families klaar om ons te begroeten! Tot slot was er nog een barbecue met iedereen. Moe en voldaan ging iedereen daarna naar huis.

HET WAS EEN SUPERKAMP!!!!!

Ferran Woltinge, juf Janneke, meester Freerk en Elsbeth Fuite

Klik hier voor alle foto's

Bankbattle deel 2

Karikaturist bezoekt winnaars BankBattle

De leerlingen uit groep 8 van basisscholen De Planthof uit Emmeloord en Het Lichtschip uit Ens, zijn de winnaars van de BankBattle die Rabobank Noordoostpolder-Urk organiseerde. De BankBattle is een wedstrijd waarbij basisscholen de strijd met elkaar aangaan wat betreft hun kennis en computervaardigheden over schoolvakken, computers, techniek, radio, televisie en internet.

Prachtige cartoons

De prijswinnaars kregen vorige week karikaturist Johan van Dam op bezoek. Via een drukgevoelig tekenscherm maakte hij prachtige digitale cartoons van alle leerlingen uit groep 8 en hun leerkracht. De enthousiaste leerlingen konden met elkaar meekijken via het beeldscherm van de laptop, waarop de tekening direct zichtbaar werd.

Bron: www.rabobank.nl

Naar aanleiding van het thema: "Aarde, water, vuurt en lucht" hebben we een bezoek gebracht aan de Balgstuw. Job Koldewijn was ook mee en die heeft er een stukje overgeschreven. Hieronder zijn verslag:

Open dag op het Emelwerda College

Muziekles op de Boni.

Dinsdag 31 oktober heeft groep 8 een bezoek gebracht aan het Aviodrome in Lelystad.

Dit alles in het kader van de Flevolandse Techniekweek.

En zo wordt een koe machinaal gemolken. Kinderen van basisschool Het Lichtschip uit Ens leerden bij boer Harm Ziel van de Zwijnsweg alles over koeien.Foto HANS VEENHUIS

 Een beetje moderne boer doet natuurlijk aan goede pr. Deze boer van de Zwijnsweg heet de kinderen welkom. ‘Onze 35 koeien worden elke dag gemolken dus het is al de 271ste dierendag voor die beesten’, zegt de boer droogkomisch. ‘We proberen ze zo goed mogelijk te verzorgen.’ De kinderen zijn inmiddels voorzien van een pakje Taksi en een Koetjesreep. Ziel vertelt over de melkplas die Nederland elk jaar produceert - te veel om op te drinken - ‘dus exporteren we veel en maken we er kaas van en gebruiken we het voor bijvoorbeeld limonade en chocolade.’ Dan volgt een stukje van een film over boeren in de toekomst. Ziel werkt mee aan een project van de Wageningse Universiteit waar nieuwe boerderijtypen worden bedacht, om met de rest van de wereld te kunnen blijven concurreren. Hij laat een stukje zien over boeren met natuur. Een mobiel melk- en voedingssysteem volgt de koeien door het land, zodat deze in de natuurlijke wei kunnen blijven en - volgens het filmpje - ‘volledig selfsupporting zijn’.

Als Ziel vervolgens aankondigt dat de klas het erf op gaat en twee kalfjes gaat bekijken, roept een aantal meisjes enthousiast ‘yes!’ Voorzien van een stukje kaas loopt iedereen naar wat het schrikdraad rondom de wei blijkt te zijn. De kinderen mogen ervaren wat het is als een lammetje melk drinkt. Ze steken hun hand in de bek van het kalfje dat enthousiast begint te zuigen. ‘Het kriebelt’, zegt Alberto, die snel de hand aan zijn broek afveegt. ‘Eeew’, roepen sommigen en even later opnieuw, als iemand in een koeienvla staat. Meester Freerk is behulpzaam en houdt met zijn benen een kalfje vast zodat de kinderen er bij kunnen. Het drie weken oude beestje laat een flinke straal ‘vla’ gaan, wat opnieuw tot hilariteit leidt.

Op naar de melkstal. Een paar meisjes knijpen hun neus dicht. Na wat korte uitleg over de melktank, de uiers en de periode waarin koeien gemolken worden, mogen de kinderen de uiers voelen. Maar eerst handen wassen. ‘Wie heeft er oude kleren aan?’, vraagt Ziel. Bijna iedereen. Gerben staat het dichtst bij de koe. Boer Ziel zegt: ‘Kijk, weet je wel dat er maar een heel klein gaatje in zit?’ Hij buigt de uier naar de geïnteresseerde leerling en spuit hem een straal warme melk toe. Er wordt flink gelachen. En als even later ook Aron er intrapt, is het opnieuw een vrolijke boel. Matthijs is enthousiast en drukt de speenhouders van de machine op de uiers. Dan begint de machine vacuüm te zuigen en stroomt de melk in het opvangreservoir naast de koe.

De drie koeien die voor de gelegenheid dienst doen als educatiemateriaal zijn aan het eind van de melkperiode. Hun productie is nu laag en daarom is het geen probleem om een paar uurtjes later dan de rest te worden gemolken.

Prinses Amalia, zij is op dezelfde dag als haar koninklijke naamgenoot geboren, ziet het net als de beide Paulina’s geduldig aan. Als het melken gedaan is, besluit Ziel de excursie met het voeren van kalfjes. Via een emmer met speen krijgen zij een beetje van de moedermelk. De rest, in de gekoelde tank, wordt over een paar dagen opgehaald om te worden verwerkt tot melk, kaas, boter, frisdrank en wat al niet meer.

Bron: De Stentor 5 oktober 2006      www.destentor.nl

Groep 8 2005 - 2006

De laatste twee hoogtepunten waren de afscheidsmusical en het kamp op Schiermonnikoog.

Hieronder volgt het kampverslag met een paar foto's! Het was heerlijk om op een winderig en fris Schiermonnikoog te fietsen, te zwemmen en een kampvuur te houden.

Maandag 17 juli

‘s Morgens heel vroeg moesten we al bij school zijn. 7 uur gingen we namelijk vertrekken. Je zag allemaal slaperige gezichtjes maar iedereen had er heel veel zin in. We moesten de bagage in de auto’s laden en daarna kwam het afscheid van mama of van papa.

Nog even vlug een knuffel en we stapten in de auto. Nog een rondje om de school… En vertrekken maar. We vonden het heel leuk en hadden er heel veel zin in.

Het was een lange reis naar Lauwersoog. Maar ongeveer half 9, kwart voor 9 waren we hier. We gingen nog even gezellig zitten want de boot kwam pas om half 10. We namen wat drinken en kletsten nog even met elkaar.

Eindelijk was het zover. We brachten onze bagage naar de bagagekarren van de boot en zwaaiden de ouders, die ons gebracht hadden, uit. Nog even een k nuffel en zwaaien maar.

Het was een hele grote boot en we gingen bijna allemaal meteen naar het dek. Dan kon je de ouders die aan het zwaaien waren heel goed zien. De boot vertrok en zwaaien maar!!!!

We gingen heel de boot verkennen. We gingen van boven naar beneden en weer van beneden naar boven. Het was een hele mooie boot. Sommigen van ons keken op het dek naar de meeuwen en het water achter de boot dat schuimend omhoog kwam. Weer anderen zaten beneden rustig uit een raampje te kijken.

En weer anderen liepen gewoon even van hot naar her.

Om ongeveer half elf kwamen we Schiermonnikoog binnen. We keken hoe de boot langs de kant ‘parkeerde’ om ons eruit te laten.

Nadat we uit de boot kwamen haalden we de bagage uit de karren en moesten we even wachten. Toen kwam er een grote kar aan die onze bagage naar de boerderij bracht.

Zelf moesten we lopen naar de boerderij. Alleen voor Laura werd een fiets gehuurd omdat die niet zulke lange stukken kan lopen.

Het was best nog wel een lang stuk maar het lukte. Want we hadden er allemaal heel erg veel zin in.

We kwamen op de boerderij en hebben toen eerst gekeken waar we moesten slapen. De meiden sliepen beneden en de jongens sliepen boven.

Meester Freerk en meester Cor sliepen bij de jongens en juf Gerrie, juf Cora en juf Joanne sliepen bij de meiden. Iedereen zocht een bed uit op de kamer en maakten hun bed op. Ze pakten de tassen uit en verkenden de omgeving een beetje.

 

Hierna gingen we lopend naar het dorp om fietsen te huren.

We gingen door de duinen fietsen, dus dat was nog wel lekker lang en mooi. We zagen heel veel van de natuur. En daarna gingen we naar het strand, lekker zwemmen en sommige kinderen gingen op het strand even lekker koud drinken halen. Ze wilden eigelijk een lekker ijsje halen maar die waren er jammer genoeg niet op het strand. Jammer…

Om half 4 maakten we aanstalten om te vertrekken. Want we moesten om 4 uur bij het bezoekerscentrum zijn.

We gingen dus in onze zwemkleren naar het bezoekerscentrum.

Toen we daar kwamen werden we in groepjes verdeeld. We gingen een speurtocht doen.

 

Deze speurtocht ging over de geschiedenis van Schiermonnikoog en ook over de natuur en de dieren van Schiermonnikoog. Het was heel interessant.

Om half 5 was iedereen klaar met de speurtocht. De kinderen kregen nu een vrij uurtje. Sommigen gingen even het dorp in, anderen wilden naar de boerderij terug om zich op te frissen of om even de boel te verkennen.

Om half 6 moest iedereen terug zijn op de boerderij en gelijk moesten we aan tafel.

We gingen lekkere macaroni eten. Het was heel lekker maar ook heel vullend. Dus iedereen zat flink vol van het eten.

Na het eten mochten we even bijkomen of wat voor zichzelf doen en rond een uurtje of half 8 gingen we vossenjacht doen. De juffen en meesters zaten verstopt op het eiland en wij moesten ze opzoeken.

Om ongeveer 10 uur moesten de kinderen weer op de boerderij zijn, even lekker wat drinken en chips eten. En nog even gezellig kletsen met elkaar. We hadden nog heel veel energie over en hadden heel veel zin in de dropping die we om 11 uur zouden hebben.

Toen het 11 uur was begonnen we ook meteen met de dropping. We moesten geblindoekt  achter op de fiets zitten en werden ergens gedropt. Maar gelukkig mochten we wel met zijn 2en bij elkaar zijn. En gelukkig vonden we de weg allemaal weer terug.

Toch waren Yannick en Stijn wel heel lang onderweg en er werd een ‘zoekactie’ opgestart.

Toen we onderweg waren werden we gebeld door meester Cor dat ze alweer terug waren op de boerderij.

Rond ongeveer 1 uur, half 2 was iedereen weer terug op de boerderij.

We gingen nog even gezellig wat eten en drinken met z’n allen.

De jongens waren moe en ze gingen stuk voor stuk richting de slaapzaal. De meiden hadden nog energie over, ze bleven nog even zitten maar gingen toch langzaam naar bed. Om 2 uur moest het stil zijn. Anouk vroeg of ze naar de jongens mochten, ze hadden nog ongeveer 6 minuten. Het mocht en ze renden snel naar boven naar de jongensslaapzaal.

Sommige jongens sliepen door de meiden heen, en anderen hadden flink lol met de meiden.

Maar toen was het 2 uur en de meiden kwamen naar beneden en gingen naar bed.

Cor en Freerk moesten hun gezichten af en toe even laten tonen voor stilte in de slaapzalen.

De jongens sliepen rond een uur of 3 en de meiden hielden het vol tot een uur of 4 en daarna was het slapen. (diepe rust…zzzzzzz…)

 

Dinsdag 18 juli

Om 8 uur kwam meester Freerk bij de meiden om hen wakker te maken. De jongens waren al wakker gemaakt. De meiden gaven dikke zuchten, ja daar wordt je moe van als je laat gaat slapen en er s’morgens dan weer vroeg af moet.

Om ongeveer 9 uur gingen we met zijn allen ontbijten. Lekker gezellig bijkletsen over de nacht.

Meteen na het ontbijt ongeveer half 10 vertrokken we met de fiets naar de jachthaven om wad te lopen. Hier waren we iets voor 10 uur en na even wachten werden we opgehaald door een vrouw en de zware leuke tocht begon. Eerst ging het wel maar we moesten steeds verder de modder in. We leerden veel over de dieren daar en de plantjes. We zakten steeds verder de modder in ( nu al tot onze enkels), toen opeens de krabben te voorschijn kwamen.

Meiden in paniek waar de jongens flink gebruik van maakten.

We moesten door het water en de kinderen mochten ook nog vissen.

We zagen veel diertjes. Helemaal onder de modder kwamen we terug bij het startpunt. Even snel schoonmaken en weer op de fiets terug niet zonder ongeluk, olaf viel om en had een open knie, auw…

Maar omdat we zo vies waren van de modder werden we op de boerderij schoongespoten door meester Freerk, KOUD!!!

Even hadden we tijd voor ons zelf en toen gingen we om half 1 eten, lekkere broodjes met 2 knakworsten ertussen, wat saus ertussen en mmm...

Na de maaltijd moest de corveedienst de afwas doen en de boel een beetje netjes maken. De anderen hadden nog even tijd voor zichzelf. Toen iedereen klaar was gingen we met zn allen op de fiets met meester Freerk voorop. We hebben toen een heel groot stuk gefietst. Heuvel op heuvel af, op dunne schelpenpaadjes. Maar.. jammer genoeg ging dit niet zonder ongelukken. Stijn en dennis raakten met de fiets in de knoop en vielen om. Auw... gelukkig waren er ook Brabanders die langskwamen fietsen. Zij holpen Stijn en Dennis.Wij gingen verder naar de Berkenplas. Later kwamen ze gelukkig wel bij ons maar nog wel met pijn.

Hierna volgde een vrij uurtje. 5 uur moesten we weer op de boerderij terug zijn. Sommigen waren bij de plas maar anderen zijn het dorp ingegaan.

Nog wat dingen voor onszelf en we konden aan tafel. We hadden lekkere aardappels net wortels/doperwten en bonen. Met lekkere jus en een lekkere frikadel als vlees. Lekker smullen dus...Toen was het afwassen geblazen! Nadat de corvee dienst klaar was hadden we een spel van juf Cora en juf Joanne. Wij waren de politie en we moesten juf Gerrie en meester Freerk en meester Cor opzoeken want die waren de boeven. Maar de boeven verstopten ook gestolen spullen in het bos. Die moesten we ook opzoeken. Dit spel deden we in het bos bij de berkenplas. Het groepje van Natasja had gewonnen, namelijk: Natasja, Wilco, Lefert, Laurenze en Wendy.

Hierna gingen we weer terug naar de boerderij, even uitrusten, kletsen en douchen...

Vervolgens om half 11 vertrokken we richting de vuurtoren. Om op het strand een kampvuur te maken. Het was heel leuk maar ook warm! We mochten spekjes en broodjes op stokken doen en dan bij het vuur houden om op te warmen. Christina was alleen een beetje ziek. Ze had het koud en was op een handdoek van iemand gaan liggen met een lekker warm vest van iemand erover heen. Verder hebben we gezongen. Om half 1 waren wij het zat en wilden terug. Meester Freerk en juf Gerrie bleven achter om te wachten tot het vuur uit was en wij gingen met meester Cor, juf Joanna en juf Cora richting de boerderij. Thuis gekomen zakten we onderuit op de stoelen en Christina ging al gauw naar bed. Net als gister gingen de kinderen 1 voor 1 richting de slaapzalen. Nog even bij elkaar kijken (deze keer de jongens bij de meiden) en om 2 uur was ieder op de eigen slaapzaal. 1 voor 1 vielen we in slaap en om kwart voor 3 deed ook de laatste de ogen dicht, zzzzzzzzz!

Woensdag 19 juli

Deze dag waren de jongens eerder wakker dan de meiden. De jongens namen hier gebruik van en ze kwamen om half 9 de kamer van de meiden opstormen.

Ze maakten de meiden wakker met harde stem en het slaan van kussens.

De meiden waren wakker maar sommigen draaiden zich ook weer om, om nog even lekker door te slapen.

Om half 10 kwam meester Cor binnen en zei dat de meiden nu toch echt hun koffers in moesten pakken en buiten zetten. Nu kwam er meer beweging in.

Om 10 uur gingen we ontbijten. Maar ook moesten we meteen een lunchpakket maken voor tussen de middag want we zouden niet meer terug komen op de boerderij.

Na het ontbijt was het schoonmaken geblazen. Iedereen moest helpen en we kregen allemaal taken. De 1 moest zijn koffer nog inpakken, de ander moest vegen, weer anderen moesten de keuken netjes maken en ga zo maar door.

Om ongeveer 11 uur stapten we op de fiets om een eindje te fietsen. Niet iedereen had even veel zin, maar we begonnen aan de lange tocht.

We moesten heuvel op en heuvel af… We kwamen toen dicht bij de duinen en stopten daar even om wat te eten. Maar dat duurde niet echt lang want er waren daar hele gemene steekvliegen. We sloegen ze van ons af maar konden het niet voorkomen dat sommigen van ons toch gestoken waren.

Maar we gingen hierna vol goede moed verder en we fietsten weer een lange tocht.

Om half 1 kwamen we bij de bunker de Wasserman. Dit was een onderdeel van de Atlantik-wall. Hier hadden soldaten in gezeten en we vonden het allemaal heel interessant. We mochten naar binnen, maar het best wel donker daarbinnen. Sommigen van ons maakten daar gebruik van en lieten de andere kinderen schrikken. Ook konden we boven op de bunker kijken.

Toen we hier uitgekeken waren stapten we weer op de fiets en reden naar de begraafplaats Vredenhof. Meester Freerk vertelde dat hier drenkelingen en militairen waren begraven die aangespoeld zijn op het eiland Schiermonnikoog. Sake van der Werf (hoteleigenaar) had een stuk grond gekocht en daar een begraafplaats op ingericht. Alle drenkelingen hadden recht op een goede plek om te worden begraven.

Maar sommigen van ons vonden het toch heel eng en wilden niet mee om het kerkhof te bekijken.

Toen we hier uitgekeken waren vertrokken we weer op de fiets. We fietsten weer een lang stuk maar in het vooruitzicht om lekker naar het strand te gaan. En om kwart voor 2 waren we dan ook bij het strand. Hier namen we afscheid van meester Cor, want die moest om half 3 met de boot. Dat vonden we wel jammer…

Meester Freerk bracht hem met de fiets naar de boot en wij gingen met juf Gerrie, juf Cora en juf Joanne naar het strand.

Iedereen had het best warm en we wilden eigelijk meteen het water in. Er waren hoge golven en dat vonden we natuurlijk helemaal geweldig.

We moesten wel opletten dat we binnen de palen bleven want met die golven drijf je heel snel af.

We hadden veel plezier… Ook was het niet te warm, er was een lekker briesje.

Om kwart voor 3 hadden we vrije tijd. We mochten niet alleen op het strand blijven maar mochten wel het dorp in of naar de plas.

Maar iedereen wilde naar het dorp, of om souvenirs te kopen of om gewoon even in de winkeltjes te kijken.

We moesten om 4 uur bij het fietsverhuurbedrijf zijn om de fietsen terug te brengen. We druppelden het verhuurbedrijf 1 voor 1 binnen en de fietsen werden terug gezet op hun plek.

Om kwart over 4 liepen we naar de patatzaak om hier lekkere patat te eten.

Het smaakte ons allemaal heel erg goed, we hadden er dan ook echt zin in.

Om ongeveer kwart voor 5 hadden we allemaal de patat in onze buik en verzamelden we buiten. We stonden netjes 2 aan 2 en begonnen met de lange wandeling naar de boot.

We liepen niet achter de dijk, maar voor de dijk langs. Dat was heel leuk, we konden over het water uitkijken en konden ook boten zien varen.

Maar het was wel een lange wandeling. We kwamen om iets over 6 uur bij de pier aan. Daar stond al wel een boot maar wij moesten met de boot van half 7.

Dus we gingen nog even lekker op de grond bij het water zitten en kletsten nog wat na. Sommige jongens gooiden elkaar nat met water. Ook waren daar ineens Laurenze zijn ouders… zij hadden er ook een leuk dagje Schiermonnikoog van gemaakt. De boot kwam steeds dichter bij en we pakten onze bagage van de kar om die in het rek van de bagagevervoer te doen. Die ging mee op de boot. Toen dat klaar was liepen we naar het punt waar we op de boot moesten stappen, er stond een flinke rij, maar geduldig wachtten we tot ook wij op de boot konden gaan.

Eenmaal op de boot leek de terugreis sneller te gaan als de heenreis. Maar het was wel heel gezellig. Weer bekeken we alle hoeken van de boot en kletsten wat met elkaar.

Om half 8 waren we weer terug op Lauwersoog waar de ouders al op ons stonden te wachten.

We haalden de bagage uit de bagagekarren en laadden ze toen in de auto’s die ons terug zouden brengen naar Ens.

We waren helemaal niet moe zeiden we maar toen we in de auto’s zaten merkten we toch wel dat we onze ogen bijna niet open konden houden. Sommigen van ons waren even in slaap gevallen maar anderen hielden het vol en bleven gewoon lekker kletsen.

Om 9 uur waren we weer allemaal terug in het vertrouwde Ens. De andere ouders stonden al op ons te wachten op het plein. We omhelsden onze ouders want we hadden ze toch wel gemist. Op het plein stonden tafels met stoelen waar we konden gaan zitten. Want er werd allemaal lekker eten gebakt voor ons en voor onze ouders. Broodjes Hamburger, broodjes frikadel en nog lekker drinken.

Langzaam ging iedereen naar huis. 1 voor 1 namen we afscheid van elkaar. Het kamp was afgelopen en daarmee ook meteen dit schooljaar. En niet alleen dit schooljaar maar ook de andere jaren die we op deze school gezeten hebben.

Joanne de Boer